Ptaki komunikują się używając przede wszystkim sygnałów audiowizualnych. Te mogą znajdować się specyficzne na rzecz danego gatunku, w charakterze również na rzecz poszczególnych informacji przekazywanych wskroś osobniki tego samego gatunku. Ptaki używają np. upierzenia, tak aby w środku pewnych okresach zyskać oraz wyżywić dominujące pozycje w środku stadach[111], tak aby przykuć uwagę tokami do rozrodu czy też by odstraszyć gestami napastników, jako do wnętrza przypadku słonecznic: te rozkładają skrzydła, których upierzenie naśladuje ubarwieniem także wzorem estetyka dużego drapieżnika. Odstrasza to sokoły także chroni do wnętrza ten procedura pisklęta[112]. Różnice w środku upierzeniu umożliwiają identyfikację ptaków, zwłaszcza poszczególnych gatunków.
Komunikacja wizualna obejmuje podobnie zrytualizowane pokazy. Te rozwinęły się z zachowań, które nie miały sygnałowego charakteru, w charakterze pranie plus układanie piór, dziobanie wewnątrz poszukiwaniu pokarmu, czy też inne. Pokazy mogą pokazywać agresję czy brak pewności siebie dodatkowo mogą przyczyniać się do tworzenia związków partnerskich[46]. Najbardziej wyszukane pokazy mają obszar w trakcie toków – ptasie tany składają się ze skomplikowanych kombinacji ruchów[113], których próba prawdopodobnie wywrzeć wpływ na fortuna rozrodczy samców[114].
Odgłosy także śpiewy, które tworzone są w środku krtani tylnej, mają najważniejsze znaczenie w środku komunikacji dźwiękowej. Ten procedura komunikacji przypadkiem wywinąć koziołka nader skomplikowane formy. Niektóre gatunki potrafią korzystać dwóch strun głosowych od razu bez względu od momentu siebie, co pozwala na równoczesny trel dwóch różnych melodii[115]. Ptaki wydają odgłosy w środku różnych celach. Należą do nich starania o partnera[46], nota jego wartości[116], preparacja związków, ogłaszanie pretensji do terytoriów dodatkowo ich obrona[46], rozpoznawanie piskląt do wnętrza koloniach, powtórne jednoczenie się wewnątrz pary zanim okresem lęgowym[117] czy też ostrzeganie innych osobników poprzednio możliwymi drapieżnikami, od czasu do czasu używając poniekąd różnych odgłosów w środku związki od czasu rodzaju zagrożenia[118]. Komunikując się ze sobą, niektóre gatunki używają też dźwięków mechanicznych. Bekas kszyk wydaje ekskluzywny ton piórami ogonowymi w ciągu pokazowych lotów tokowych, dzięcioły bębnią dziobem w środku obumarłe gałęzie drzew na rzecz oznaczenia swoich terytoriów[119], zaś żałobnica palmowa używa do bębnienia narzędzi pomocniczych[120]. Wiele ptaków, np. szpaki, imituje trel dodatkowo odgłosy przedstawicieli innych gatunków. Wśród tych ptaków mimetycznych papugowe także majny odznaczają się w najwyższym stopniu kompleksowymi imitacjami, naśladując chociażby sąd człowieka. Eksperymenty z papugą Alex z gatunku żako (Psittacus erithacus) potwierdziły nie raptem smykałka tych ptaków do imitacji pomimo tego dodatkowo ich inteligencję kognitywną, umożliwiającą prymitywne formy komunikacji z człowiekiem[121].